Dzisiaj trenowaliśmy w jednej grupie. Ewa, Ola, Aga, Marta i Kowal nadal ,,zadżumieni,,. Reszta zmagała się na wodzie z bardzo nieprzyjemną falą. Nudności dokuczały nawet najodporniejszym. Wiatr około 4 Bft. Trochę cennych uwag od trenera Przemka. Dziś też urodziny Ewy. Sto lat, Sto lat !!!!!!!

czyli podsumowania, fety i bufety... „Woda drąży skałę nie siłą, lecz ciągłym spadaniem..”  Gariopontus Jak na jesień przystało, bo przecież nie koniec mojego sezonu, 30 listopada w Warszawie odbyło się zakończenie sezonu Warszawsko–Mazowieckiego Okręgowego Związku Żeglarskiego. Podczas corocznego spotkania pełnego przemówień, prezentacji, wręczania medali i nagród ogłoszono oficjalne wyniki podsumowujące rywalizację w tym roku w województwie mazowieckim. Po dwóch wygranych eliminacjach  i zajętym miejscu w finale zdobyłem w całym cyklu regat MWJ i WOM największą ilość punktów, która trzeci rok z rzędu pozwoliła mi sięgnąć po tytuł lidera i otrzymać Złoty Medal w klasyfikacji ogólnej i M...

Dziś pierwszy dzień na wodzie. Trenujemy w dwóch grupach kadra z panem Lenkowskim, mniej zaawansowani z trenerem Przemkiem. Zeszliśmy na wodę około 12:30. Na początku wiało słabo, a potem można było nawet balastować. Ćwiczyliśmy głównie starty i halsówki. W wyścigach oczywiście dominowała Ewa. Mi szło różnie, ale nie jest źle. W sumie udany dzień. Ewa ,Aga i Marta wymiotują. Boję się, że to grypa żołądkowa i mnie też dopadnie.Na razie się trzymam.Pozdrowienia dla rodzinki :)

Dzisiaj już spokojniej, chociaż nie obyło się bez przygód. Mieliśmy w pokoju lunatyka, który miał ochotę na spacerek po pokoju o 2:00 w nocy. Pogoda nie jest tak dobra jak wczoraj, ale i tak jest ciepło. Na wodę zeszliśmy ok.13:00, a zapowiadało się że wcale nie zejdziemy, ale na szczęście się rozwiało i popływaliśmy do 16:00. W porcie postanowiły nas pozaczepiać hiszpańskie dzieci, ale wystarczyło tupnąć żeby pouciekały. Pozdrawiam z już nie tak gorącej Hiszpanii, Szymon Kowalski.

Jednak dla chcącego nic trudnego :) Codziennie, choć na kilka godzin schodzimy na wodę. Przy moich warunkach na burtę mogłam usiąść tylko przy zwrotach i na pełnym. Jak usiadłam raz na halsówce to trener się śmiał, że trzeba to nagrać. Skoro nie ma idealnych warunków na pływanie to oddajemy się rozrywkom. Z okazji „Andrzejek” balowaliśmy w pizzerii, oddaliśmy się hazardowi w kasyno, a wieczorem relaksowaliśmy się w jakuzzi ;) Tak nam tu dobrze… Dużo zwiedzamy… Oj dużo… Czuję to w mięśniach niezwykłych pokonywać góry i doliny. Dzisiejszy ranny spacerek to ok 12km. Poszliśmy wybrzeżem do pobliskiego miasta Pirany. Odwiedziliśmy plac, który kiedyś był portem w środku miasta. Zobaczyliśmy ...

http://www.youtube.com/watch?v=CH22ssMsqV8   Film z naszych treningów w tym roku. Garda, Puck, Gdynia...

Pierwszy dzien minal pomyslnie , przywitala nas doskonala pogoda i nawet najwiekszym smutasom rozjasnialy miny. Czekalo nas niestety troche pracy, poniewaz musielismy rozpakowac lodki i zwodowac ponton, ale po krotkim spacerze po miescie mielismy lepsze tematy niz marudzenie. Zakwaterowalismy sie w apartamentowcu w pokojach z widokiem na morze.A jutro zaczynamy treningi. Pozdrawiam z goracej Hiszpani Szymon Kowalski.

Po nerwowym początku (prawie spóźnieni na samolot) przyszedł czas na piękne widoki. Na Majorce jest teraz 20 stopni i cudowny krajobraz dookoła. Dzisiejszy dzień to rozpakowywanie i przygotowywanie sprzętu. Prognozy są raczej słabowiatrowe. Cieszy mnie to, bo wolę wiatr w granicach 3-4 Bft. Dostęp do internetu mam na balkonie swojego pokoju, więc będę mogła pisać codziennie. 

Witajcie ! Nazywam się Kasia Karsznia i jestem z klubu "Zatoka Puck". Do pisania bloga namówił mnie (tak jak wszystkich) pan Winkowski. Teraz o wyjeździe do Pucka: Niedawno wróciłam ze zgrupowania w Pucku (25-27.11). Było fajnie ale złe chwile też musiały być m. in. bieg długodystansowy, który był najgorszą częścią tego zgrupowania. Głównym zajęciem na wyjeździe było słuchanie wykładów i... jeżdżenie windą, po za tym były jeszcze MTSF i poranne rozruchy z panią Prusińską. Niektóre wykłady były ciekawe inne mniej (co kto woli), ale na pewno niektórzy wyciągnęli z nich jakieś nauki. Niestety pogoda była straszna ciągle padało (czasem nawet grad, który spotkał nas na rozruchu) i było zimno....

Finn jest klasą olimpijską od 1952 roku i przyznam się szczerze, że gdy sam żeglowałem jeszcze na Laserze podchodziłem do tej klasy z dużą rezerwą ze względu na wiek tej konstrukcji. Pamiętam jak sam porównywałem Finna do Omegi (tylko że z jednym żaglem). Kształt dziobu i rufy przypominał zamierzchłe czasy, a utarty stereotyp finnisty nie poprawiał wizerunku. Zawsze miało się wrażenie, że Ci goście niewiele robią na pokładzie i wszystko przebiega bardzo leniwie, i jestem pewien, że wśród innych żeglarzy, a zwłaszcza laserowców, taka opinia pokutuje do dziś. Do napisania tego wpisu sprowokował mnie pewien trener, który gdy do niego podpłynąłem podczas treningu w pobliżu trasy regat MP Lase...